به آسمان مینگرم.دیر زمانی است که پرسشی تلخ روانم را پریشان ساخته.نمی دانم از کجا بگویم یا به که گلایه کنم. به آسمان می نگرم چرا که دلی دارد بزرگ و بی کینه.هر وقت بغضی دارد میگرید و سپس دلش آبی می شود.آبی آبی. از او می پرسم به چه رنگی؟ می گوید به هر جا بروی آسمان آبی است. چون آسمان است.خدایا..به جنگل می روم او هم دلی دارد بزرگ که اسرار زیادی در دلش نهفته.

نگاه می کنم سبز است سبزوبه او میگویم به چه رنگی؟پاسخ می دهدبه هرجای دنیا بروی جنگل سبز است..سبز. زیرا جنگل است... به کنار در یا می روم به دریا خیره می نگرم آبی است از او هم می پرسم و پاسخ او هم این است به هر جا بروی در یا همین در یاست . از کوه می پرسم ..از دره از باد از گاو از گنجشک و....حالابا که سخن بگویم باید به تو بگویم ای گوش شنوا،یزدان بزرگ:

خدایا جنگل همیشه سبز است..آسمان آبی...کوه سنگی...دریا آبی و رود هماره جاری.گنجشک گنجشک است اگر در آسمان خاک اینجا باشد یا خاک آن سوی دنیا.اسب میتازد اگر از هر تباری باشد و در هرکجای دنیا.رنگ و شکل و  ...آنها را چیز دیگری نمی سازد نام آنها همان است ذات آنها یکی است و ماهمه را یکسان می بینیم.همه برابرند .پس چرا انسان انسان نیست .چرا در هر مکانی انسانی که از خاک بوجود آمده با هم برابر نیست.همه ما را ایزد دانا با عشق آفریده که زندگی کنیم.دنیا را برای بهره مندی ما خلق کرده پس چرا همه برابر از آن بهره مند نیستند.چرا یکی نداراست و دیگری غرق در دارایی.چرا حق حیاتی را که خدا به انسان داده را انسانی دیگر از همنوعش بگیرد مگر او آفریننده بوده؟چرا رنگ زبان و دین آدمیان را از هم دور کرده.همه آدمیم و خدا یک چیز از ما خواسته که او را ستایش کنیم و به دنیا و آدمیان عشق بورزیم.او کتابهای مختلف را  توسط انسان هایی شریف برای ما فرستادتا درست زندگی کنیم و آفریدکارمان را بهتر بشناسیم نه اینکه همان کتاب ها شوند سبب جدایی انسان ها.خیلی دردآور است.خدا همه را آزاد آفرید چرا باید اسارت وجود داشته باشد؟خدا حتی در دین آزادی گذارده او که قدرت مطلق است به انسان اختیار داده کتاب زندگی را به او داده وراه را نشان داد که اگر راه راست رفتی  که رفتی و اگر نرفتی آخرت خوبی نداری.پس چرا انسان خاکی زور  بگوید به همنوع؟چرا زندگی پیچیده شده عشق رنگ پول گرفته و ارزشهای آدم بودن را باد با خود برده.چرا حقیقت را گفتن سخت شده و چرا حتی کسی آزادی انتخاب رنگ و مدل لباس خود را ندارد؟آری لباس اولین و مسلم ترین حق هر کسی است؟!!!قانون باید می آمد تا در هر جمعی برای بهتر زیستن و امنیت همه یکسان عمل کنند نه اینکه آدم ها از هم دور شوند،اسیر شوند کشته شوند  یا در جبر زندگی کنند.ای وای و صد افسوس.ای وای...آسمان دلم خیلی ابری است.خدای مهربانم،ما را رها نکن و همیشه یاورمان باش.باران زیبایت را بفرست و سیایی ها را پاک کن.عشقت را برایمان جاری کن تا همه عشق شوند و نور تا بیایند در بر نور.

حالا غیر از خداو آسمان و جنگل شما هم دردم را می دانید پس برایم بنویسیدشاید اینگونه دیگر تنها نباشم با کوله باری از غم.سپاس.